دانلود پایان نامه ارشد درباره
تحت درمان پایان نامه ها و مقالات

ر ارتباط نزدیک با حیوانات زندگی می کنند ، یافت می شود .در سرتاسر جهان ، بروز گزارش شده بروسلوز انسانی در مناطق اندمیک بیماری ، به طور وسیعی متنوع و از 01/0 تا 200 در 100000 نفر جمعیت بوده است .
برای مثال در مصر ، جمهوری اسلامی ایران ، اردن ، عمان ، عربستان سعودی و جمهوری عربی ، ترکیب سالانه کلی از بیش از 90000 مورد از بروسلوز انسانی در سال 1990 را گزارش کرده اند(مرکز تحقیقات ژنتیک ملی ایران).بروز پایین گزارش شده در مناطقی که برای بروسلوز اندمیک شناخته شده اند ، ممکن است بازتاب عدم وجود یا سطوح پایین نظارت و گزارش باشد(مرکز تحقیقات ژنتیک ملی ایران).
اگر چه بروز واقعی بروسلوز انسانی برای اغلب کشورها شامل هند ، ناشناخته است ، با این حال بروسلوز انسانی به عنوان یک بیماری مسری مطرح نیست . از این رو شیوع های دسته جمعی از منابع معمول یا شیوع های زمان – مکانی از فاکتورهایی که ریسک عفونت را افزایش می دهند ، ناشی می شوند.(راجان،2002)
نشانی اصلی بروسلوز حیوانی در تمامی حیوانات (به ویژه نشخوار کنندگان)، سقط جنین یا زایش زود رس است. دوره کمون متغیر بوده و نسبت معکوس با سیر تکاملی جنین دارد. هر چند آبستنی پیشرفته تر باشد، دوره کمون کوتاهتر است. عموماً سقط جنین در نیمه دوم دوره آبستنی اتفاق افتاده و غالباً با جفت ماندگی و بدنبال آن متریت همراه بوده که ممکن است به عقیمی منجر شود. خسارت حاصله از عفونت در نتیجه کوتاه شدن دوره شیرداری ناشی از سقط جنین و به تعویق افتادن باروری بعدی به میزان 20 تا 25 درصد تولید شیر تخمین زده می شود. به ویژه حیوانات نشخوار کننده به هنگام آبستنی بسیار حساس بوده، معمولاً آلوده و به سقط جنین دچار می شوند. احتمالاً عفونتهای مزمن سیستم ریتکولو-آندوتلیال، دستگاه تولید مثل، استخوان و دیگر نسوج اتفاق می افتد. (راجان،2002)
اشکال بالینی بروسلوز انسانی:
1 ) ناخوشی ساب کلینیکال9
2 ) بروسلوز حاد و تحت حاد10
3 ) بیماری موضعی11
4 ) بروسلوز عود کننده12
5 ) بروسلوز مزمن13
6 ) بیماری شبه بروسلوز14
7 ) بروسلوز ناشی از تلقیح واکسن حیوانی15

1-5-1 ناخوشى تحت بالینى (ساب کلینیکال)
ناخوشی تحت بالینی، بوسیله آزمون های سرمی، تشخیص داده میشود. البته بروسلوز بدون علامت یا بروسلوزی که از نظر بالینی تشخیص داده نمی شود در اغلب موارد در افراد در معرض خطر، نظیر کارکنان کشتارگاه ها، کشاورزان و دامپزشکان، رخ میدهد. بطوری که بیش از 50% کارکنان کشتارگاه ها و حدود 33% دامپزشکان بررسی شده، واجد عیار بالائی از آنتی بادی های ضد بروسلائی، بوده اند بدون اینکه سابقه ای از علائم بالینی بروسلوز را ذکر نمایند. ضمنا کودکان ساکن مناطق آندمیک، نیز بنحو شایعی دچار ناخوشی ساب کلینیکال میشوند و در مجموع، موارد بدون علامت بروسلوز، حدود 12 برابر موارد با علامت آن برآورد شده است.( اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم کتاب اول/گفتار نهم)

1-5-2 بروسلوز حاد و تحت حاد
بروسلوز حاد، پس از پشت سر گذاشتن یک دوره کمون چنـد هفته ای تا چند ماهه و به طــور متوسط 3- 2 هفته ای، ممکن است به صورت ناخوشی خفیف (در رابطه با گونه های آبورتوس یا کنیس) یا بصورت برق آسا و توکسیک و عوارض بالقوه بعدی (در رابطه با گونه ملیتنسیس) تظاهر نماید.حدود یک سوم بیماران، دارای شروع ناگهانی چند روزه میباشند در حالیکه بقیه بیماران دارای شروع کندی هستند و بیماری آنها در عرض چند هفته تظاهر مینماید.علائم بروسلوز، غیر اختصاصی و گوناگون میباشد. حدود 90% بیماران از علائمی نظیر حالت کسالت، لرز، تعریق شدید، خستگی و ضعف، شکایت دارند، بیش از 50% بیماران دچار میالژی ، بی اشتهائی و کاهش وزن هستند، عده کمتری از بیماران مبتلا به آرترآلرژی، سرفه، درد بیضه ، سوزش ادرار، درد چشم ها و یا تاری دید میباشند و گرچه زمانی تصور می شد تب مواج، مشخصه بروسلوز است عده کثیری، از بیماران مبتلا به بروسلوز، واجد چنین تبی نیستند و حتی بنحو شایعی دمای بدن مبتلایان به این بیماری به هنگام صبح، طبیعی بوده و یا مختصری افزایش یافته و به هنگام عصر بر میزان آن افزوده میگردد و تب مداوم در 15% بیماران یافت شده و حداکثر دامنه تغییرات روزانه دمای بدن آنها در حدود 4/38 تا 40 درجه سانتیگراد، میباشد. از آنجا که ارگانیسم های بروسلائی، پاتوژن های داخل سلولی هستند در این بیماران عدم تطابق نبض و تب ممکن است یافت شود.( اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم کتاب اول/گفتار نهم)
اسپلنومگالی، در منابع مختلف، از 10 تا 70 درصد، گزارش شده است و آدنوپاتی ، در21-12 درصد موارد، عارض میشود و اغلب، در ناحیه گردن ، زیر بغل و فوق کلاویکول ، یافت میگردد که خود نشان دهنده ورود بروسلا ها به بدن از طریق زخمهای پوستی یا ناحیه اوروفارنکس میباشد. هپاتومگالی نیز از شیوع کمی برخوردار است و در کمتر از 10% موارد، یافت میشود.در موارد حاد و تحت حاد بروسلوز، تست رایت، مثبت میباشد و سایر یافته های آزمایشگاهی، شامل آنمی خفیف، لنفوپنی، لنفوسیتوز، ترومبوسیتوپنی و ندرتا پان سیتوپنی، میباشد. در صورتی که بیماری به موقع تشخیص داده و تحت درمان موثری قرار گیرد عده کثیری از این بیماران، بدون هیچگونه عارضه پایداری، کاملا بهبود می یابند.سایر علائم بروسلوز حاد، عبارتند از سردرد، درد ناحیه پیشانی یا پس سری، درد کمر و مفاصل ، درد بازوها و ساق پا ها، بی حالی شدید و رخوت و سستی مفرط که حتی اگر ت
عریق هم وجود نداشته باشد علامت بارزی خواهد بود. درد قفسه صدری که با تنفس، تشدید میشود تپش قلب ناشی از آریتمی ، درد شکم همراه با یبوست، کنفوزیون ، کابوس، راه رفتن در خواب و بثورات اریتماتوز سرخکی شکل نادر و گذرا و اریتم ندوزوم نیز ممکن است حادث گردد.یافته های بالینی در بروسلوز ناشی از گونه کنیس، شبیه بروسلوز ناشی از سایر گونه ها است ولی شروع بیماری، معمولا تدریجی است و کشت خون در اغلب موارد، منفی بوده علائم عمومی، خفیف تر از سایر انواع بروسلوز، میباشد و بارزترین تفاوت بین بروسلوز ناشی از گونه کنیس و سایر گونه ها نادر بودن آندوکاردیت و عوارض چرکی کانونی نظیر اسپوندیلیت است و تشخیص سرولوژیک آن از طریق آنتی ژن استاندارد، ممکن نمیباشد و نتیجه منفی کاذب به بار می آورد و لازم است از آنتی ژن “کنیس” یا “اویس” استفاده شود.( اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم کتاب اول/گفتار نهم)
1-5-3 بروسلوز موضعى ( لوکالیزه):
بروسلا ها در هر ارگانی ممکن است موضع گیری نمایند ولی به نحو شایعی در استخوان ها، قلب، ریه، طحال، بیضه، کبد، کیسه صفرا یا پروستات، یافت میگردند و گاهی این ارگانیسم ها بطور همزمان در چند ارگان، موضع میگیرند. عوارض لوکالیزه بروسلوز، در اغلب موارد در ارتباط با بروسلوز خیلی مزمن میباشد ولی در رابطه با بیماری حاد ناشی از گونه ملیتنسیس و سوئیس نیز عارض میشود.
فراوانی شکایات بیماران مبتلا به بروسلوز بستری در بخش عفونی لقمان حکیم تهران در جدول 1-3 نشان داده شده است.
جدول 1-3
شکایت بیماران
درصد موارد
تعریق شدید به هنگام خواب
91%
سستی و بی حالی شدید
82%
درد مفاصل – یبوست – کاهش اشتها
79%
بی خوابی
76%
تعریق سر و گردن
73%
سردرد – دردهای مبهم
70%
کمردرد – درد بازوها و ساق پا
67%
سرگیجه
58%
لرز شدید
55%
درد شکم
45%
احساس لرز
42%
علائم ادراری ، تپش قلب، اضطراب
36%
سرفه، درد قفسه صدری
27%
تنگی نفس، تاری دید
21%
اسهال
9%
وزوز گوش، احساس سنگینی
3%

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه با کلید واژگانارزیابی کیفی، تغییر رنگ

همچنین فراوانى بعضى از یافته هاى بالینى بروسلوز طى چند فقره مطالعه در جدول 1-4 نشان داده شده است .

جدول 1-4
یافته های بالینی
ب ـ لقمان
سسیل
مینه سوتا
WHO
ب ـ امام
تعریق
91%
90%
77%
99%
45%
اسپلنومگالی
79%
40%
40%

72%
تب
76%
90%
97%
61%
95%
تندرنس اعضاء مختلف
64%




لرز
55%
90%
79%
75%
60%
هپاتومگالی
55%
8%
21%

63%
آدنوپاتی
36%
40%
39%

54%
حساسیت مفاصل
57%



69%
آرتریت
24%



33%
ارکیت
12%
20 – 5
6/1%

2/7%
بثورات پوستی
9%

3/3%

5/4%

1-5-4 عود بروسلوز:
حدود 10% موارد بروسلوز، پس از درمان با آنتی میکروبیال ها عود میکند و این خود ممکن است ناشی از داخل سلولی بودن ارگانیسم ها و قرار نگرفتن در معرض آنتی میکروبیال تجویزی و مکانیسم های دفاعی میزبان باشد. عود بروسلوز، در اغلب موارد طی چند ماه اول پس از عفونت اولیه، حاصل میشود، ولی تا دو سال پس از درمان ظاهرا موفقیت آمیز هم ممکن است عارض گردد.لازم به ذکر است که گرچه اغلب بیمارانی که دچار بروسلوز حاد میگردند در مقابل این بیماری مصون میشوند ولی عفونت مجدد در افرادی نظیر کارگران کشتارگاه و دامپزشکانی که تماس ممتدی با بروسلا ها دارند ممکن است عارض شود و به طور کلی عود بروسلوز و ابتلاء مجدد به این بیماری، خفیف تر از حمله اولیه آن است. البته تشخیص عود بروسلوز از عفونت مجدد، در افراد در معرض خطری که تماس مداومی با بروسلا ها دارند مشکل میباشد.یاد آور میشود که عود بروسلوز، میتواند به وسیله عفونت های دیگر و ضربه ناشی از حوادث یا جراحی، تسریع شود و در صورتی که مدت زیادی، از بهبودی بیماری اولیه گذشته باشد ممکن است با عفونت مجدد، اشتباه شود.(بتس،1993)

1-5-5 بروسلوز مزمن:
بروسلوز مزمن، عبارتست از بروسلوزی که بیش از یکسال به طول انجامیده باشد. بسیاری از این بیماران به علت عدم درمان کامل، ممکن است علائم مداومی داشته باشند و یا ضایعات کانونی چرکی در استخوان، کبد یا طحال آنها یافت گردد. حدود 20% این بیماران دچار خستگی مداوم، کسالت و افسردگی بوده که با هیچیک از یافته های بالینی، میکروبیولوژیک یا روماتولوژیک ، بروسلوز حاد، همراه نبوده و به سندروم خستگی مزمن ، موسوم است.( بتس،1993)
بروسلوز مزمن به چهار طریق ممکن است تظاهر نماید:
1 ) بیماری با سیر تدریجی.
2 ) بیماری حادی که عود های مکرری را به دنبال خواهد داشت.
3 ) بیماری لوکالیزه.
4 ) خستگی و ضعف مداومی که به دوره های درمانی مکرر، جواب نمی دهد و همراه با علائم موضعی نیز نمی باشد.
بروسلوز مزمن، ممکن است با علائمی نظیر کسالت، سردرد، تعریق، افسردگی، بیحالی درد های مبهم، ناتوانی جنسی، بیخوابی ، آبسه های کبدی، طحالی، ژنیتال ها و مهره ها و استخوان های طویل، ظاهرشود. حالت رخوت و سستی، خفیف است و بیماران را از فعالیت باز نمی دارد ولی میتواند شدیدا ناتوان کننده باشد. بیمار، گاهی مجبور است از ساعتی به ساعت دیگر و در فواصل کم قدری استراحت کند و گاهی پس از انجام کارهای سنگین و یا به هنگام عصر، ممکن است در حالت نشسته به خواب برود و در بعضی از بیماران، خواب آلودگی شدید بعد از
صرف غذا علامت بارزی میباشد. سردرد به صورت درد جلو پیشانی یا اطراف حدقه چشم، تظاهر مینماید و ممکن است اشتباها به سینوزیت ، نسبت داده شود.درد قسمت تحتانی کمر، شایع است و ارتباطی با شواهد رادیولوژیک اسپوندیلیت، ندارد0 در این بیماران درد و سختی اندام ها بیش از آنکه مربوط به مفاصل باشد در رابطه با عضلات است و ریشه اندام ها را بیشتر از انتهای آنها گرفتار میکند. تعریق، مخصوصا به هنگام شب عارض میشود و پس از یک عرق ریزی شدید، بی حالی شدیدی عارض میگردد. خودکشی ناشی از افسردگی ، نادر میباشد و با اینکه عنوان تب مواج به این بیماری داده شده است ولی معمولا دمای بدن بیماران در موقع معاینه، طبیعی است. لازم به ذکر است که در صورتیکه طحال، خیلی بزرگ و بیش از چهار عرض انگشت در زیر دنده، لمس شود باید به فکر تشخیص بیماری دیگری غیر از بروسلوز باشیم. در مجموع تب در کمتر از 50% موارد بروسلوز مزمن و هپاتومگالی و گرفتاری مفصلی در 15% بیمارانی که بیماری به صورت موضعی، ظاهر میشود یافت میگردد0 همچنین در این بیماران تست رایت ممکن است مثبت یا منفی و کشت خون، معمولا منفی است.( بتس،1993)
ممکن است بروسلوز مزمن، از نظر سیر بالینی با بروسلوز درمان شده ای که دوره نقاهت آن به طول انجامیده و باعث سندروم خستگی مزمن، شده است، اشتباه شود. در اینگونه موارد، علاوه بر عدم وجود تب، با عیار نسبتا بالائی از IgG نیز مواجه نمیشویم و این آنتی بادی که در بروسلوز مزمن، ممکن است از عیار بالائی برخوردارباشد در دوره نقاهت بیماری، عیار پائینی را نشان خواهد داد. ضمنا افرادی که از تداوم برخی از علائم بیماری، در دوره نقاهت طولانی، رنج میبرند برخلاف مبتلایان به بروسلوز مزمن ، به ادامه داروهای ضد بروسلا نیز پاسخ بیشتری نخواهند داد.( بتس،1993)

1-5-6 بیمارى شبه بروسلوز
تماس مکرر با بروسلا در افرادی که از نظر سرولوژیک، مثبت هستند ممکن است باعث ایجاد واکنش های هیپرسانسیتیویته ای که شبیه به بروسلوز است گردد. اینگونه واکنش ها بنحو شایعی در کارکنان آزمایشگاه ها که تماس زیادی با آنتی ژن بروسلا دارند و در دامپزشکانی که واکسن بروسلا آبورتوس سویه 19 به کرات به بدن آنها تلقیح میشود گزارش گردیده است البته شروع علائم، معمولا در عرض چند دقیقه تا چند ساعت پس از تماس می باشــد و بــه مدت 48 – 24 ساعت ادامه می یابد.( اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم کتاب اول/گفتار نهم)

1-5-7 بروسلوز ناشى از تلقیح واکسن حیوانى
تماس پوست یا ملتحمه با واکسن زنده ضعیف شده حاوی سویه 19 بروسلا در ارتباط با واکنش های مختلفی در میزبان بوده است بطوری که بعضی از تماس یافتگان، دچار هیچ گونه ناراحتی موضعی یا سیستمیکی نشده اند ولی سایر تماس یافتگان، بنحو شایعی دچار واکنش موضعی فوری یا بیماری سیستمیک شبیه به عفونت ناشی از سویه های طبیعی بروسلا آبورتوس، گردیده اند.واکنش های موضعی، به نحو شایعی در افردی ظاهر میشود که سابقه بالینی ابتلاء به بروسلوز یا شواهد سرولوژیک دال بر ابتلاء قبلی به این بیماری یا سابقه تماس قبلی با واکسن ساخته شده از سویه 19 را ذکر میکنند.( اپیدمیولوژی بالینی و کنترل بیماری های مرتبط با بیوتروریسم کتاب اول/گفتار نهم)

1-6- انتقال بیماری:
انتقال عفونت بروسلا و شیوع آن در یک منطقه به چندین فاکتور مانند عادات غذایی ، روش آماده سازی شیر ، عادات جامعه ، شرایط آب


دیدگاهتان را بنویسید